jeudi 2 juillet 2009

Ayten Mutlu

Giorgio Morandi (1890 – 1964) - Paysage



Les gens


entre ciel et terre des maisonnettes
pièces qui murmurent, fenêtres à demi ouvertes
ustensiles, chaises, une table lasse
vêtements de peu, saveurs élimées
une poignée de poussière, l’ombre d’un après-midi
et le temps campé fièrement sur un siège en angle

entre ces murs qui se connaissent si bien
tant de choses possédées, tant de hantises, si peu d’amour
grains de sel pris à la mer, sentiment d’allégresse
que donne le soleil, un baiser, un rire
murmure, la buée sur les fleurs dans le vase
et l’odeur de mort
envahissent l’instant qui se hâte

entre ciel et terre les âmes réunies
une vasque de colère, peine immense
cris, prières, silence profond
et cette soif de vivre
qui ne cesse de s’écouler
et s’écouler
battant les veines des maisonnettes

______


Insan


yerle gök arasında küçücük evler
mırıldanan odalar, aralık pencereler
kap kacak, sandalyeler, yorgun bir masa
küçük alışkanlıklar, yıpranmış tatlar
bir avuç toz, bir ikindi gölgesi
köşe minderine kurulmuş zaman

birbirine aşina duvarlar arasında
ne çok eşya, ne çok kaygı, ne az sevgi
denizden koparılmış birazcık tuz, güneşten
sereserpe bir duygu, bir öpücük, bir kahkaha
fısıltılar, vazodaki çiçeklerin buğusu
ve anların telaşına
sinmiş ölüm kokusu

yerle gök arasında bir öbek can
bir tas öfke, denizler dolusu gam
çığlıklar, yakarışlar ve derin susku
ve küçücük evlerin damarlarına
çarpa çarpa akıp duran
akıp duran
bu yaşama arzusu

(Çocuk ve Akşam)

____________

Source : http://www.cs.rpi.edu/~sibel/poetry/poems/ayten_mutlu/index.html
Traduit de l’anglais (adaptation : Suat Karantay) :
Georges Festa – 07.2009