mardi 25 août 2009

Slavik Tchiloyan

© hetq.am


Թե ինչպես հազար խելոք հանեցին գժի ծովը գցած քարը

Մի գիժ քարը գցեց ծովը
հազար խելոք հավաքվեցին
չկարողացան հանել
հազար խելոք քարը գցին ծովը
գիժը սուզվեց ու դուրս բերեց այն
բայց հազար խելոքները
գլուխներն օրորեցին
թե մեր քարը չի դա
դա քո գցած քարն է
մերն ուրիշ էր
գիժը ծիծաղեց ու նորից սուզվեց
և այս անգամ հանեց
իր գցած քարը
խելոքներն ուրախ ճիչ արձակեցին
այ դա է որ կա
գիժն հանձնեց քարը
և այդ օրվանից տխրեց…
Բայց դրանից հետո
երբ մեկ-մեկ հիշում էր
խելոքների քարը
ծիծաղում էր անվերջ
ու մենակ
որովհետև
դա պատմելու բան չէ:


Comment mille sages ont enlevé la pierre qu'un fou avait jetée dans la mer

Un fou avait jeté une pierre dans la mer
Mille sages se sont réunis
ils n'ont pas réussi à l'enlever
et ont laissé la pierre dans la mer.
Le fou a plongé et l'a rapportée.
Mais les mille sages
ont hoché la tête
et dit que ce n'est pas cette pierre-là
La nôtre était différente
Le fou a ri et plongé de nouveau
et cette fois a rapporté la pierre qu'il avait jetée.
Les sages ont poussé des cris de joie
Car c'était la pierre que le fou avait jetée.
Le fou leur a donné la pierre,
et depuis ce jour est devenu triste...
Mais après cela
quand quelqu'un rappelait
la pierre des sages
il n'arrêtait pas de rire,
Mais seul, car ce n'est pas une chose
à raconter.

_____


Իմ արցունքների համար
դու պատասխանատու ես
չէ որ հարյուր անգամ կրկնեցիր
թե անպայման
կտանես
ինչ-որ տեղ կթաղես իմ արցունքները
բայց չէ որ
ես քեզ
հարյուր անգամ կրկնեցի
թե իմ արցունքները
ոչ մի տեղ
չեն թաղվի


De mes larmes
tu es responsable
Puisque cent fois tu as répété
que, sans faute, quelque part
tu enterrerais mes larmes.
Mais n'est-ce pas
qu'à toi j'ai répété cent fois
que mes larmes
en aucun endroit
ne s'enterrent.


Source : http://old.hetq.am/arm/culture/7985/?printable=1
Traduction : © Louise Kiffer – 25.08.2009